DEN HELDER - Ik breng een kleine ode aan een groot man. Soms schamp ik hem. Altijd is het vroeg. De eerste treinen rijden. De winterse kou nevelt de adem van reizigers. Uit het donkere park doem ik op. Hij staat tegen zijn Piaggio. De geur van versgebrande koffie omringt hem. Hij is warmte.

Iedereen gaat verder. De trein naar Nijmegen. De jongens naar het gymnasium. Een jonge collega naar de GGD-Veiligheidsregio (station Alkmaar Noord). De marineman naar Den Haag. Een oud echtpaar voor een dagje 'Rijks'. Ik ren de trappen af, trappen op richting stadhuis. Werk wacht. De dag begint.

Hij staat er. In weer en wind, zon of regen, vier seizoenen per jaar. Soms vier seizoenen per uur. Wie hij vanuit de verte ziet komen, weet zijn koffie klaar als je bij hem bent. Want hij kent je en je voorkeur. Nog even... Niet hoeven na te denken of te wachten. Rust. Staren over het bevroren landschap als de opkomende zon de einders paars en roze kleurt. Herinnering aan zijn glimlach voor je op je beeldscherm tuurt. Zo'n dag begint goed.

Marco Couto Martins...aan wie elk gewenst 'goedemorgen' zo gemeend is.