DEN HELDER - Het is Pasen. De wereld kijkt niet alleen naar Rome. Er is een verjaardag in Noord-Korea. Hoe die anders te vieren dan met de lancering van een raketje? Je ziet immers ook sterretjes in restaurants als het toetje naar de jarige wordt gebracht? Hier ging het afsteken, helaas-helaas voor de jarige, mis. Hele zaak in de hens. 't Feestje dat zo vrolijk begon met ballonnen, vlaggen en spontaan lachende mensen, was deerlijk verpest. Ik vrees ook voor de man die de aansteker bij het raketje hield. Die ziet vast sterretjes maar anders dan hij bedoelde. De jarige heeft namelijk last van temperament.

Mannen en vuur. Niet altijd de gelukkigste combinatie. Ik had een lijstje met namen van mannen die graag met vuur spelen. Omdat die in 1933 begon en tot heden door gaat, zou het zo over de belediging van bevriende staatshoofden kunnen gaan. Dat zou de aandacht maar afleiden. Laten we het er op houden dat we al die mannen van toen en nu alleen bij de achternaam kennen. Treffend. We houden ze liever op afstand.

Die mannen geven je soms een machteloos gevoel. Gek eigenlijk. Zoals één man de wereld in vuur en vlam kan zetten, zijn er ook die het verschil ten positieve maken. Zoals Sir Nicholas Winton, die we dan ook bij zijn voornaam kennen. Hij redde bijna 700 Joodse kinderen. Ons land speelde daarentegen toen geen heldenrol. Excuses genoeg, maar bij de pakken neerzitten of voor het goede opkomen, is wel degelijk een keus. En dus een optie. Het blijft een wonder dat we ons zo weinig brandweerman wanen bij fikkies stokende mannen.

Er is dus hoop in deze barre tijd. Eigenlijk wisten we dat al zo'n 2000 jaar.
Door iemand wiens achternaam we eigenlijk zelfs nooit gebruiken.