Ruim baan!

Op weg naar Amsterdam. Noodzakelijkerwijs met de auto. Niet echt een hoogtepunt in het bestaan, zeker niet op vrijdagmiddag. Je kunt niet lekker werken, een boek lezen of, voordat het gevulde avondprogramma begint, de ogen nog kort sluiten. Nou ja, het kan wel maar de anderen houden daar zo weinig rekening mee. Schandalig eigenlijk.

Op de invoegstrook bij Purmerend komt een zenuwachtig zwart gevalletje langszij dat vindt dat mijn Saab ruim baan moet maken. Zou kunnen, mits ik een paar verkeersdeelnemers aan de linkerkant de vangrail in druk. Achter mij is wel ruimte maar dan moet er even ingehouden worden.

De bestuurster, ik ben wat traditioneel in mijn verbazing dus ik was geneigd hier een heel rolbevestigend 'sic' achter te zetten (sorry, sorry), maakt in woord en gebaar haar ongenoegen kenbaar. Het eerste versta ik niet en de gebaren verwijzen naar lichaamsdelen waarover meisjes niet eens beschikken. Wat ze me toevoegt kan ik nu raden. Dat dan weer wel. Noodzakelijkerwijs kruipt ze achter me: groot licht, veel misbaar en, kon ik liplezen was mijn woordenschat met heel wat vloeken en verwensingen verrijkt. Een inspirerende vrijdagmiddag. Je leert nog eens wat.

Mooi tijdsbeeld ook: het is druk, links blokkeert de boel weer eens en zo'n politiek correcte vette Saab met zo'n zakkenvuller in pak en das gaat niet aan de kant. IK eis ruim baan. IK bepaal wel of dat kan. IK word woedend. IK achter invoegen? IK wachten? IK achter iemand? Dacht het niet!!! Dussss.

Wat een verworvenheid. Niet alleen boze mannen eisen ruim baan.

Koen Schuiling, burgemeester