DEN HELDER - De man heeft vier jaar de dood als metgezel gehad. Geen gezelschap om te vrezen, vindt hij, al was deze tocht niet bepaald het hoogtepunt in zijn bestaan. Maar diepe dalen en mooie toppen wisselen elkaar af in het leven. En zo zei hij: "alles wat een mens na zijn 55e toevalt is een geschenk". Die verrekte ziekte zou hij dus ook wel overwinnen. Zo geschiedde en nu is hij 77.

Zijn voornaamste levenslessen heeft hij aan het papier toevertrouwd voor de kleinkinderen. In zeven bladzijden. Ze beslaan het hele spectrum van het leven. Iets om over na te denken. Ik denk dat menigeen over zijn eigen woorden zou struikelen. Dan heb je zomaar een boekwerk dat voorbij gaat aan, of eigenlijk heenwalst over, de indrukken die de kinderen zelf hebben opgedaan. Niet de les willen lezen, maar inzicht geven en steun bieden is klaarblijkelijk een talent dat hij over wil brengen. Mooi.

Hetgeen hij geleerd heeft in zijn turbulente leven geeft hij door tijdens een diner met zijn kleinkind maar pas als die er aan toe is. Weer een uiting van respect. Die komt van de oudere voor de jongere. Een wederkerigheid die ouderen nog wel eens uit het oog verliezen. Ook mooi.

Een van de lessen die hij door wil geven luidt: wees hoffelijk ten opzichte van medeweggebruikers; er is niets zo bevredigend als iemand voor te laten gaan en daar een dankbaar gebaar voor terug te krijgen. Heel mooi.

Wie hier de associatie heeft met autoverkeer in plaats van maatschappelijk verkeer, zou er nog even bij stil kunnen staan dat je niet alles letterlijk moet nemen in het leven. Of dat symboliek betekenisvol is.