Een kleine kermis in Noord-Holland zette vorig jaar voor het eerst een fotocabine neer. De eigenaar had geen hoge verwachtingen. "Ik dacht: leuk ding, misschien interesseert het wat mensen." Twee weken later: een van zijn populairste attracties.

De kermis zag bezoekersgetallen toenemen. Niet door de cabine alleen, maar door het effect ervan. Families kwamen vaker, bleven langer. Opa en oma, kindjes, allemaal hadden ze wat aan die cabine. Opa kon zich een keer gek gedragen. Kindjes konden lachen. En iedereen had een herinnering.

Dit verandert hoe kermissen zichzelf positioneren. De traditionele kermis bood: reuzenrad, kraam met suikerspin, schiettent, soms een carrousel. Nu, als je competitief wilt blijven met grote pretparken en andere attracties, moet je iets anders bieden. Een fotocabine is goedkoop in onderhoud, werkt met allerlei weer (onder een tentje), en genereert constant inkomsten. Bezoekers betalen per foto of per strip.

Wat interessant is: fotocabines trekken sentimenteel ingestelde mensen aan. Een bezoeker van dertig jaar ziet de cabine, herinnert zich kinderfeestjes of bruiloften, en voelt sentiment. "Oh, die ding!" Ineens voelt de kermis weer relevant. Niet als hoogtepunt van jeugd, maar wel als plek waar je even terug kunt naar dat gevoel.

Het psychologische element van nostalgie werkt ook andersom. Jonge mensen zien de cabine, weten niet meer of ze daar vorig jaar al waren, en willen het nu doen. "Kom op, laten we naar die fotocabine gaan." Het wordt een moment waar je naar uitkijkt op een kermisbezoek. Waar vroeger bezoekers vooral van attractie naar attractie liepen, nu kunnen ze ook even stilstaan en samen lachen.

Veel kleine kermissen en dorpsfeesten zien dit. Ze kunnen niet concurreren op grootte of avontuur. Maar op vriendelijkheid en plezier? Dat wel. Een fotobooth ondersteudt dat gevoel. Het zegt: wij snappen dat je hier voor pret komt, en we geven je dat.

Voor kermiseigenaren is het ook financieel slim. photobooth kopen voor kermisgebruik (dus robuust, eenvoudig) kost enkele duizenden euro's. Maar de inkomsten — twintig bezoekers per dag, tweeenhalf euro per foto, tien foto's per bezoeker — tellen snel op. In een zomerseizoen van twaalf weken kun je je investering al terugverdienen.

Belangrijk detail: het moet een goed geplaatste cabine zijn. Niet in een hoek waar voorbijgangers hem missen, maar centraal, waar je niet omheen kunt. En het mag niet voelen als iets extra's. Het moet voelen als normaal onderdeel van de kermis, zoals de suikerspinstandaard.