JULIANADORP - Bewoners van het Willem-Alexanderhof in Julianadorp zijn de verzakkingen aan de Koningin Maximalaan meer dan zat. Na bijna twee jaar is er volgens hen te weinig gedaan om verdere schade te voorkomen, terwijl die schade bij sommige woningen juist toeneemt. De vraag die boven het hele dossier hangt is simpel: wie gaat dit betalen.

Twee jaar wachten, en de schade groeit

Het probleem speelt niet sinds vorige week. Bewoners van het Willem-Alexanderhof kampen al bijna twee jaar met verzakkingen rond de Koningin Maximalaan. In die periode is er volgens de bewoners onvoldoende gebeurd om te voorkomen dat de situatie verergert, en dat is precies wat er nu gebeurt. Bij een deel van de woningen neemt de schade toe.

Bewoonster Marissa Waanders is een van de gezichten van het dossier. Haar oprit is volgens de berichtgeving volledig aangetast. Dat is het soort schade dat niet vanzelf stopt en dat met elke natte winter een stukje erger wordt.

De frustratie van de bewoners zit in de combinatie van tijd en onzekerheid. Twee jaar is lang genoeg om te verwachten dat er een plan ligt, en lang genoeg om te merken dat wachten zelf ook geld kost. Zolang niet duidelijk is wie verantwoordelijk is voor de verzakkingen, blijft ook onduidelijk wie de herstelkosten en een eventuele schadevergoeding voor zijn rekening neemt.

Wat de oorzaak van de verzakkingen precies is, en welke partijen daar formeel bij betrokken zijn, staat niet in de beschikbare berichtgeving. Dat is de eerste vraag die beantwoord moet worden voordat de rekening ergens kan landen.

Waarom dit meer is dan een straatprobleem

Julianadorp is na Den Helder de grootste kern van de gemeente, en het Willem-Alexanderhof is een van de nieuwere woonbuurten. Juist daar wegen verzakkingen zwaar, omdat bewoners bij relatief recente bouw niet verwachten dat de grond onder hun oprit binnen enkele jaren gaat werken. Wie een woning koopt in een nieuwe buurt rekent op rust, niet op scheuren.

Er speelt ook een breder belang. In een zandige kustgemeente met veel naoorlogse en recente uitbreidingen is bodemdaling geen incident maar een terugkerend thema. Hoe deze zaak wordt afgehandeld, is daarmee een voorbeeld voor andere straten die later met hetzelfde te maken kunnen krijgen. Als bewoners het gevoel houden dat zij tussen partijen in vallen, ondermijnt dat het vertrouwen breder dan alleen in deze buurt.

Voor de gemeente ligt er een bestuurlijk risico. Een dossier dat twee jaar loopt zonder zichtbare oplossing wordt vanzelf een politiek onderwerp, zeker richting de behandeling van de begroting. Bewoners die zich niet gehoord voelen zoeken bovendien eerder de gang naar juridische stappen, en dat maakt de uiteindelijke rekening niet lager.

Voor de redactie zijn dit de vervolgstappen: navraag bij de gemeente over de stand van zaken, en bij de bewonersvertegenwoordiging over wat er tot nu toe is toegezegd.